güneş.. bak gitt..

:( biliyorum.. taktım bu söze ama tam unutuyorum bakıyorum birisinin kıyafetinin üzerinde "oğlum bak git" yazıyo.. ya da araba arkalarında yazıyo.. sonra ben yine başlıyorum "bak git"lere..

bu sefer ki bak git güneşe.. çünkü güneşi görmeye dayanamıyorum.. bundan kısa süre önce güneşi gördüm diye mutlu olurken şuanda güneşten köşe bucak kaçıyorum..

çoooooooooookkkkkkkk sıcakkkkkkk...

evim en üst katta.. yaniii günnn boyu çatının aldığı güneş hooppp aşağıya bizim evee.. bi de güneşin doğuşundan batışına kadar güneş evimizde.. sağolsun hiç es geçmiyo.. benim de evi kullanma şeklim tamamen güneşe göre.. "sabahtan öğlene kadar salon küçük oda ve mutfak.. öğlenden akşama kadar ise oturma odası yatak odası mutfak.." şeklinde..

(   mutfaktan da vazgeçemiyorum nedense :)   )

şuanda tam anlamıyla yağmur duası modundayım.. tamm dua edicem yana yakıla.. bencillik etmemek için tutuyorum kendimi.. "hayırlısıysa eğer..." diyorum dudak bükerek :)

neyse işte.. durumlar böyle bizde..

bi de hamilelik durumu var tabi.. haftaya 9. ay bitiyor nasipse.. bakalım bebeğimiz ne zaman teşrif edicek.. hem sabırsızlanıyorum hem de doğumdan korkuyorum :) nasıl olcak acaba.. dışarda gördüğüm bebekli annelere nasıl imreniyorum anlatamam.. her halimden o aşamaya geçmek için sabırsızlandığım belli oluyor..  hemen "ben çocuğumu şöyle yapardım.. arabasını öyle ortada bırakmazdım.. mamasını böyle yedirmezdim.." yorumlarıma başlıyorum haddimi aşa aşa :) onlarsa bana "amaaaannn kıymetini bil kardeeeşşş.. asıl zoru doğduktan sonraaa.." bakışları atıyorlar..

pöffffffff... o da zor bu da.. annelik zor işte.. çok da düşünmemek lazım galiba üzerinde..

evett.. hiiiiççç susmadan konuşmak istiyorum ama konuşmak istemiyorum, anlıyosunuz değil mi :)

üstümde deli gömleğim beyhude geziniyorum ortalarda..

machka'dan aldığım 36 görünümlü en az 56 beden gömleğimden bahsediyorum.. çirkin.. saçma sapan bi kalıbı var.. ama öyle rahat ki.. her gün akşam hoopp makineye.. ertesi gün bi dahaa.. zavallım yırtılacak yakında :)

şuanda tembelliğimden resimleyemiyorum.. :) birazdan unutmazsam resmini eklerim postun bi köşesine..
(not: üstteki ve soldaki resmi çooook sonra ekledim nihayet..)

başka başkaa.. ne anlatsaaamm..

neler geçiyor içimden neler yapmak istiyorum.. onları yazayım..

bu aralar çookk yüzmek istiyorum.. hem de çok ama çok istiyorumm.. bensiz denize gidenlere sinir oluyorum :) ama napiim ben de yüzmek istiyorum..

sezon sonundan alışveriş yapmak istiyorum.. almasam da denemek istiyorum.. kabinlere sığmak ve ilk kıyafet denemesinde daralmamak istiyorum..

belime kemer takmak istiyorum :( :( :(

ayaklarım ayakkabılarıma sığsın istiyorumm.. ayakkabı almak istiyorum..

2-3 haftada bir tartılmaktan sıkıldım.. artık tartıya çıkmak istemiyorum.. ne zormuş kilo kontrolü yapmak.. ben alışmışım bazen 53-54 bazen 56-57 olmaya.. kiloyu kafaya takmamaya..

geceleri rahat rahat uyumak istiyorum..

tatile gitmek istiyorum..

ilaç içme derdinden kurtulmak istiyorum.. doğru beslendim mi diye vicdan yapmak bayıyo bi süre sonra..

bi de Ramazan'da oruç tutmak istiyorum.. onu da çok ama çok istiyorum.. :) bi gün bile olsa tutmak istiyorum.. :)

(sonraaa tek başıma 30 gün nasıl tutarıımmm endişesinin en ufak bi payı yok tabi :)  )

haa bi de günde 5lt yakın su içmemek istiyorum..

çünkü şişede durduğu gibi durmuyo.. içip içip tuhaflaşıyorum.. karnım çizgifilmlerdeki gibi sağa sola savruluncaya dek su içip bi de "oğluuuummmm boy verr" diyişim pek de normal değil takdir edersiniz :D

hahh.. işte bunların hepsini ve daha fazlasını amaaaa en hayırlı şekilde istiyorum  :P

bence tamamdır.. oldu bu post..

telkinimi de yapıyım da gidiyim ben en iyisi..

geçicek bunlar geçicek..

hamileliğin şeysi.. hormonların şeysi.. sıcakların şeysi.. kiloların şeysi.. şeysi de şeysi..

benimle hiiçç ilgisi yok.. gayet iyiyim yani :D

zihin gevezelikleri ve "hiraa bak gitt...." sendromu

bildiğimiz terlemenin dışında daha suyu içerken içtiğim suyu ter olarak atmaya başlamam normal mi..
peki ya en gereksiz şeyleri hatırlayıp en önemli şeyleri unutmam..
şimdiden böyleysem ben temmuzda ne yaparım..
evde de tadilatlar var.. bebek doğmadan hepsi yapılır üstüne bi de ev temizlenir mi ki..
annem doğuma yetişebilir mi acaba..
dahası ben yetişir miyim trafik falan olur mu şu yaz istanbulunda..
doğum nasıl bişey herşey normal olur mu
ve hatta en büyük ne kadar büyük acaba..

delice di mi..
daha bu neki..
hafif sıyrık halde birden gülen birden ağlayan bi tip oldum..
sıcak mı çarptı klima mı bilemedim ama fena çarpılmışım anlaşılan..
konuşuyorum cevap veriyorum soru soruyorum hımmm falan diye sesler çıkarıyorum.. :)
sanki bi tek kendimle kendim yaşıyorum..

her şeyi düşünüyorum.. olmadı bi daha düşünüyorum.. olmadı bi daha.. bi daha.. ve bi daha..
sonra hüngür foşurt aynada suratımı çirkin yapıp ağlıyorum..
bakıyorum ağlarken nasıl görünüyorum..
ona göre eşimin yanında dikkat edyim diye suratımı düzeltiyorum..
sonra gülüyorum.. gözlerim de buğuluyken çok güzel oluyomuş yaff diye seviniyorum..
birdenn
"hiraaa bak git" diyorum kendim kendime
vee süpürgeyi kafama yemeden :) kalkıp bissürü iş güç yapıyorum..


peki bitiyor mu..
hayır..


tam ortasında gidip uyuyorum..
uyanıyorum..
yarım kalan işleri bırakıp alakasız bi işe dalıyorum..


sonra bi bakıyorum..
eşimin saati gelmişşş..
"hiiiiii!" çekip heryeri topluyorum..

sonra...
sonrasını hiiçç hatırlamıyorumm..
sanırım gece oluyor..
uyuyorumm.
sabah oluyor..
acıkıyorum..
vee ben yine başlıyorum
acabaaaaa ???

şimdi bakalım kaç kişi "hiraa bak git" der bana..
ben dedim çoktan..
ve gittim bile..

heerrrkese akl-ı selimmm günleerr..
kalın selametle..
:D

hamile günlüğü 4

evet..

hemen giriş yapayım..

İLK TRİMESTER

hamilelik başlangıç kilom 55di.. boyum 1.60 olduğuna göre fena bi kilo değil..

ama daha hamile olduğumu öğrenmemişken bile hemen göbeğim çıkmıştı.. hemen bi sertlik olmuştu karnımda..

 hatta arkadaşlarım bile farketmişlerdi ki göbek yapmışsın hayırdır vs şeklinde takılıyorlardı..

tartıya çıkıyorum kilom aynı ama göbek yapıyorum :)

başta pek anlam verememiştim ama meğerse durum başka imiş..

güzel bi hamilelik geçirdiğim söylenebilir... çok fazla bulantım olmadı.. oldu da kısa sürdü yani..

sadece 3 ay bir haftalıkken birden bire bi bulantı başladı..

birdenbire ama..

perşembe hiç biseyim yok cuma ölüyorum bulantıdan :)

yaklaşık 3-4 hafta kadar sürdü.. tam 4 aylıkken de bitti.. şükür öyle istifra vs olmadı..

çok aşerme durumlarım da olmadı.. bi erik istedim o kadar.. o da yetti zaten kış ortasında..

neredeyse 3 ay beklemek zorunda kaldım :)
burada ve burada anlatmıştım..

fakaaaattt güzel kilo aldım..

55 - 57,5 - 60 - 61 - 65 - 68 şeklinde kilo aldım :) ne kadar dengesiz değil mi :)

şuanda da sanırım 70 kiloyum.. ne kadar dikkat edersem edeyim inatla kilo alıyo vücudum.. sonra vermekle ilgili bi korkum yok..

tek kaygım fazla kiloların doğumu zorlaştırması o kadar..

gerçekten..

(çok korksam da normal doğum istiyorum da :) ondan yani )

yaklaşık 3 ay bir haftalıkken cinsiyeti de öğrendik..

ikili test için gittiğimiz dr söyledi.. :)

çok sakin, usul usul konuşan bi bey'di dr..

şurası sağlam burası sağlam..

o bakıyo söylüyo, asistanı bilgisayara aktarıyo..

birden dedi ki..

"cinsiyeti öğrenmek ister misiniz.."

ben de tuhaf bi sesle

"olabiliiirr.."

dedim..

dr yine sakin ve usul usul

"erkek bebek"

diyip devam etti

"şurası sağlam burası sağlam"...

eşimle gözgöze gelişimiz ve eşimin gözlerinden akan yaşlar..

:)

meğerse öle kasılmış ki eşim.. nefesini tutarak dinlemiş dr.u..

o sağlam dedikçe eşim rahatlamış.. en son cinsiyeti de duyunca koyvermiş kendini..

sonradan söyledi bana..

bizden önce testten çıkan bayan ağlıyormuş..

eşim bana söylememiş ama çok gerilmiş..

o ana kadar erkek olsun diye gönlünden geçirirken

o bayanı gördükten sonra

başlamış içten içe sadece sağlıklı olsun diye dua etmeye..

İKİNCİ TRİMESTER

4 ve 5. aylar da inanılmaz rahat oldu hamilelik..
gündüzleri 5 saat uyumak dışında hiçbir problemim yoktu :)
ye-yat ye-yat veee gelsin kilolar durumunda idim ama çok mutluydum :)

ilk tekmemizi bu dönemde hissetmiştim..
çook  heyecan verici bi andı..
bu postta bahsetmiştim daha önce..

genel olarak bütün hamilelerin enn rahat ettiği aylar bu aylar..
hamileliğin balayı evresi diye adlandıranlar bile var
:)
benim için de öyle oldu..

hatta tam o evrelerde malumunuz burada ve burada anlattığım üzere umreye de gittim geldim..
çook şükür hiçbir sorun yaşamadım..

bolca Kur'an okudum gece namazlarını kaçırmadım o evreye kadar heerşey güzel geçti..

umreden sonra hızlıca bebek alışverişi moduna geçtim neler aldım neler lazım hepsini başka bi postta yazayım inşallah..

ÜÇÜNCÜ TRİMESTER

evett gelelim hemen bugüne..

şuan itibari ile 31 haftalık hamileyim.. çoğu bitti azı kaldı yani.. sanırım15 kg almış durumdayım :) etrafımdakiler pek inanmasa da, "mümkün değil kesinlikle 70 gibi durmuyorsun" deseler de gerçekler acı malesef.. :)

bu aralar yürüyüşlere ağırlık vermiş durumdayım.. ve tabi bir de evde yapılan egzersizlere..

sağlıklı beslenmeye dikkat ediyorum yine..

çok şükür genel olarak bi sorun yaşamıyorum..

dışarda vakit geçirmek henüz sorun teşkil etmiyor.. her gittiğim yerde hemen oturcak bi yer kestiriyorum gözüme.. bi beş dakka soluklanıyorum.. sonra devam :)

*************************

bundan sonraki hamile günlüğü postu sanırım doğum öncesi ve sonrasını oluşturur.. inşallah hayırlı zamanda hayırlı şekilde doğar da o günleri de paylaşırım..

okuyan herkes dua etsin lütfen..

**************************

bi dee tecrübeli anneler bi parça tecrübe paylaşımı yapsın lütfen..

bebek bakımı, doğum süreci vs her konuda olabilir..

şimdilik bu kadar..

bebeğimin uçan tekmeleri artık bilgisayar başında oturmamam gerektiğini söylüyor :)

herkese mutluluklar..

hamile günlüğü 3

evet.. en son hamile olduğumu öğrendiğim zamanda kalmıştık.. bi de bunu eşine söyleme faslı var..

hamile olduğumu öğrendiğim halde kimseyle paylaşamamak çok zor olmuştu.. arkadaşlarımın yanından ayrılır ayrılmaz eve gelip hemen eşimi aradım.. tabi telefonda söylemek istemedim.. kandırmaya çalışyorum kendimce.. bi şekilde eve geliş sürecini hızlandırmaya çalışyorum falan.. tam bi komediydi.. şunu öğrendim hiç bahane uyduramıyorum :) düşünmeden öööle çıkyo agzımdan kelimeler sonraa kendim bile kendime gülüyorum ne saçmaladım ama diye :) hatta inanmazsanız bakınız aşağıda yanında ****** olan bahaneme..

en iyisi diyalogları aynen yazayım da vehamet daha iyi anlaşılsın :)

ben: büroya geliyorum canım senin yanına..

eşim: hımm sen bilirsin ama çok trafik var bence hiç çıkma..

ben: olsun yaa sıkıldım bi değişiklik olur..

eşim: aslında benim de hiç çalışasım yok.. en iyisi ben eve geleyim..

(5 dak. sonra )

ben: çıktın mı?

eşim: çıkyorum bi mail var hemen bakayım kapatıcam bılgısayarı..

ben: hımmm

eşim: hayırdır bişe mi oldu..

ben: yooo

( 15 dak. sonra )

ben: nerdesin?

eşim: yolu yarıladım geliyorum..

ben: sıkıldım da ööle bi arıyım dedim.. tmm..

( bi 15 dak  daha sonra )

ben: yaklaştın mı.. çay yapıcam da acımasın.. bekleyince kötü oluyo biliyosunn ******

eşim: önce bi yemek yeseydik..

ben: ......... hımm olur tabii .....

nihayet finaldee

geldin mi kapıdamısın merdivendemisin serüveninden sonra eşinin paltosunu çıkarırken yol böyle doluydu şöyleydi laflarını bastıran bi sesle

"bil bakalım kimin karısı hamilee" diye cıyaklayan ben...

vee

önce cidden başkasının karısını hamile zannedip kimki diye düşüneyazan fakaatttt ağzımın teeee kulaklarımın arkasında olduğunu görünce ciddi misin gerçekten mii diye sevinerek paltosunu yeniden giyen eşim :)

(  yarım saat sonra kendine gelince farketmiş ve  ben niye paltoyla oturuyorum yaa diye haline gülmüştü.. )

test sonucuna on yüz milyon bin kere de eşimle bakışımız....

ilk muayene.. kesecik.. sonra kalp atışı.. sonraki randevuları beklerken sabırsızlanmalar.....

işte böyle..
şimdi bakıyorum hepsi bi çırpıda geçmiş gibi..

bi sonraki günlükte de şu ana kadar ki durumu özetliyim ki doğum öncesi kısma bebek alışverişlerine vs geçiş yapabileyim..

herkese sevgiler..

not : yazdıklarımı nadiren geri dönüp okuyorum..  içimden geldiği gibi yazmış olmak adına yapıyorum bunu ama bazen konudan konuya geçmiş olabiliyorum.. ne yapalım insan aynı anda birsürü şeyi düşünmek zorunda kalıyor bazen :) bi de geri dönüp düzeltirsem asıl anlatmak ıstedıklerımden sıyrılacakmısım gıbı gelıyor.. amannn falan filan işte.. sadece önemsemedıgım dusunulmesın yeter..

tekrar kocaman mutluluklar herkesee..

hamile günlüğü 2

5 Aralık 2011  pazartesi günü öğrendım hamıle oldugumu..

aşure günü idi ve ben oruç tutmuştum..

(yıne hızlıca anlatıcam..)

oncekı hafta salı dr randevum vardı dr bana bıkac gun ıcınde test yaptır ıstersen ama emın olmak ıstersen ctesıyı bekle demıstı ben daha daha emın olmak ıcın pazartesıyı bekledım..

okuldan donuste hast. ugradım kan tahlılı verdım.. aksı gıbı normalde yarım saate cıkan tahlıl makıneler bakımda dıye ıkı bucuk saate cıkacaktı.. arkadaslrımla ıftar ıcın bulusacaktık.. ya test sonucunu alamayacaktım ya da arkadaslrımla bırlıkte alacaktım cunku ıftar yapacagımız yere benım arabamla gıdecektık.. amaaa test belkı negatıf falan cıkarsa dıye de tek basıma almak ıstıyordum..

ertesı günü bekleyemeyecegımı anladıgımda ıftara cok az kalmnıştı hızlıca önce hastaneye gıttım.. tahlıl sonucunu yazıcıdan cıkarırlarken gozume bı negatıf yazısı ılıstı :( hıc gerısıne bakmadan aldım katladım ve dırek arabaya doğru ılerledım.. sonraa tam arabaya bınecekken şöyle bı goz ucuyla baktım.. sonuc beta HCG 1274..

önce bı anlamadımm nasıl yanı yaa falan dıyorum kendı kendıme.. bu test bozuk heralde.. boyle beta HCG olurmu.. öncekı seferlerde 0,21 falan cıkyodu.. bu ne kadar yuksek boyle..

negatıf dıye gordugum kısma baktım kiii ne göreyım benım gordugum negatıf yazısı deger aralıklarını gösteren kısımda.. yanı sonuc kısmında degıl.. 1274 neredeeee o da 3-4 haftalık hamıle deger aralıgında..

baktım baktım baktımmm..

anladım ama anlamadım.. sadece arabaya oturdum.. ve bı anda bı saganak basladı.. gözlerımden bı anda o kadar gözyası nasıl aktı hıc anlamadım.. ve dılımdekı o şükür ifadelerini nasıl birbiri ardına sıraladım hıc farketmedım..

resmen bı 5 dakıka bu hal devam ettı.. sonra kendıme geldım.. test sonucuna defalarca defalarca baktım :)

arkadaslrımın nerdesın dısarı cıkalımmı telfonuyla arabayı calıstırdım.. ellerım tıtrıyo nefesım bı tuhaf.. km.lerce yol kosacak daglara tırmanacak parendeler atacak cıglık cıglıga bağıracak enerjım var ama ben hepsını ıcıme bastırmak zorundayım..

neden??

daha önce dedım ya benım ıcın "dr ne derse o" dıye :) sankı dr onaylamasa karnım burnuma gelse yıne emın olamıcam :)

arkadaslrımı aldım.. ağzım kulaklarımda resmen.. herseye guluyorum... ne derlerse olumlu yorum yapıyorum.. ıftar mönüsündekı herseyı begenıyorum.. amaaa güya bellı etmıyorum.. :) ıcım ıcımı yıyo dr.u aramak ıcın 5 dakıkada bır tuvalete falan gıdıyorum :) onun da hastası var muayenede falann..

sonunda yemek arası dr.a ulastım.. sakin sakinn test yaptırdım sonuc bu dedim.. dr çook sevınıp tebrık ettı veee benım hamılelık seruvenım basladııı :)

soğuk bahar havası..

mrblar..
uzunn bı ara verdım farkındayım.. mısafırler, işe güce adaptasyon veee bebekk için hazırlıklar derken hıc yazamadım.. sımdı tekrar normal hayata donüş yapıyorum..
gercı havaların bı kapalı bı acık olması benı fazlasıyla sersemletse de ınsallah hamıle gunluğu ve bebek alısverısı gıbı postlarla kaldıgımız yerden devam edıcem..
sımdı kalkayım sabah sabah makıneyı acmıstım camasırlarımı katlayayım sonra asayım sonra okula gıdeyım geleyım ve post yazayım ınsallah..
gorsumek uzeree..

31 Mart Vakası :)

bizim 31 mart vakamız bu :)
"ilk tekme" vakamız..

yavrucağı kendisine tekme attı diye sevinilir mi :) hamileyken sevinilir..

ufak hareketlenmeler vardı bir süredir.. ama bugün resmen hissettim.. elimi karnıma koymuştum.. birden bi uçan tekme geldi :) ben sıçradım resmen.. tabi nasıl mutluyum anlatamam.. "bu o! bu o!" diye söyleniyorum kendi kendime :) babası kaçırdı bu ilk tekmeyi malesef.. şuanda mühim bi toplantıda..

Allah tüm isteyenlere bu duyguyu hayırlısıyla yaşatsın inşallah..

(   oğluşum!.. sevinmelerim davranışını sadece kısa vadede pekiştirsin lütfen :)   )

biraz da hamile günlüğü :)

evet..

bu, başlangıç kısımları hızlandırılmış olarak anlatılacak olan bi hamile günlüğü postu :D

kendimden biraz bahsedeyim.. malum evliliğimin dört buçukuncu yılını biraz gectik.. kimilerine göre uzun bi süre gibi gelebilir.. ama başlarda biraz erteledik.. sonra eşimin askerliğini yapmamış olması da iyice bahane oldu bize.. güç bela eşimi askere gönderdim de :) nihayet bugünleri görebildik..

(askerlik maceralarımız da ayrıdır yani.. hakikaten en "büyük" asker bizim askerdi :) normalde millet eşi askere gitmesin ister ben resmen güç bela gönderdim :) napiiimm hep bi stres vardı askerlik yapmadığı için.. gitti de kurtulduk şükür..)

neysee eşim askere gitti geldi.. uzun süren "ben askerdeyken.." günlerinin ardından :) normal hayata dönebildik..

öncelikle hamilelik öncesine bi dönelim..

ilk olarak şunu gördüm.. bazı insanlar bu sene çocuk düşünüyoruz diyince (Allah da nasıp ederse) gerçekten bebekleri oluyor, bazı insanlarınsaaa olmuyor.. :)

biz tam ikinci grupta mıyız acaba diye düşünürken hamile olduğumu öğrendim.. ama o duyguyu yaşadım.. hani insanların kaç yıllık evlisin sorusuna 3 diye cevap verdiğinizde söyledikleri :( çok sinir bozucu "olur canııımm hiç üzülme.. falan dr.a gittinmi.. bizim falanın da olmuyordu...... vs vs vs.." sözleri..

yok aslında biz düşünmüyorduk daha yeni yeni istiyoruz diye bilgi vermek mi daha iyi susmak mı insan karar veremiyor.. sussan kabul etmiş oluyosun açıklama yapsan bu seferde sankı durumunu reddeden biriymiş muamelesi.. :) güler misin ağlar mısın durumları yani.. bişeler anlatıyolar.. tam sen kendini ifade etmeye çalışyosun.. millet"yok canım senin zaten olur ben onu demiyorum da falan ot varmış onu içtin mi.." modunda :) çoğu kez eşime anlatıyordum gülerek.. amaaaa

onlar o kadar emin ki seni de inandırıyolar vee acabaaa demeye başlıyosun ki bu da en fenası.. sana acaba dedirttikten sonra zaten hedeflerine ulaşmış oluyorlar.. herkes kötü niyetli değil elbet ama bazıları cidden şaka gibi..

bi de zaten evlendikten sonra oluşan bi kist vardı bende.. çok sancı yapan ama kalıcı olmayan zaman zaman oluşup çoğu kez ben farkına varmadan giden bi kist.. amaaaaa mahalle baskısı öyle bi etkilemiş ki beni tam o sıralarda kistin de kalası tuttu :) acabalar yoksa kist kalıcı mı korkusu.. resmen zorla strese soktular beni.. bi kaç kez kist sancısı çekerken gelen misafirlerle akrabalara da yayıldı.. hatta iş "kisti olanlara deniz zararlıymış"lara kadar gitti :D maşallah iyiki de duymuyorum ya ben insanları coştukça coşuyorlar.. tam malzeme olduk yani :) hani bi de pas versem azıcık yüz bulsalar neler gelcek başıma acep :)

fakat lakin ama bi anda herşey değişti elhamdülillah.. :)
nasıl mı..

kistin bana tek zararı delice bi ağrısının olması idi.. yerli yersiz zamansız tutan bi sancı.. beni ölüp ölüp dirilten bi sancı.. hatta askerdeki eşimi ziyarete ıkıncı gıdısımde 3 günlük kısa tatılımızın son gunu yıne bu sancı esır almıstı benı :) tek ılacım sıcak su torbası ve sıcak şerbet :) bu ıkısıyle sırılsıklam ter atınca ancakgözüm açılıyordu adeta.. yüksek paralara tedavi olunabilen bi hastaneye gittim bu kist için.. tam 3 yıl.. dedim ya evliliğimle başladı çünkü.. ve her gittiğimde duyduğum tek şeyy "bazı insanlarda kocaman kist olur hiç ağrı yapmaz, bazı insanlarda küçücük olur ama çok ağrı yapar.." hepsi bu.. peki sonuç.. sonuç yok.. ben bu acıyı çekmek istemıyorum diyorum birşeyler yapamaz mıyız diyorum.. cevap, "amelıyat dicez ama amelıyat için çok küçük".. o çok paralara gidilen hastane tam 3 yıl oyaladı beni.. tmm kisti takip etti ama zaten ben dr.a ağrım için gidiyordum o konuda hiçbirşey yapılmadı..

başka bi kaç yere de gittim.. sadece bu ağrı şikayeti ile.. hep aynı şey.. "efendim, evet kist ağrı yapar..." sonuç.. sonuç yok yine..

en son geçtiğimiz ramazan ayında yine ağrı tuttu ve beni mahvetti.. ben de epeydir duyduğum tecrubeli bi bayan dr.da aldım soluğu.. ismini hep duymuştum ama çok yaşlı sanmıştım ben dr.mu :) 37 yıllık dr.. napiim ama halimden anlamaz, teknolojiye ayak uyduramaz, naz yapıyorum sanar vs diye hiç gitmemiştim o güne dek ama sancının çaresizliği ile acil olarak gittim.. c.tesileri çalışmadığı halde sırf ben acı çekiyorum diye benim için geldi muayenehanesine.. geldi ve bana da çok iyi geldi.. önceleri yaşlı zannettiğim dr.un (benim duyduğum kadar ile yaşı 65+ civarıydı çünkü) elinde i-phone olan ve en fazla 55 gibi duran şirin çıtı pıtı (cemalnur sargut tadında ve hatta ona da benzeyen) bi bayan olduğunu görünce çooooook rahatladım..

kist sürekli ağrımazdı ama tuttu mu tam tutardı.. mahvederdi günümü ortamımı.. hiç abartmıyorum Allahın izni ile beni tekrar yaşama döndürdü dr.um.. bunu öyle sihirli güçleriyle falan yapmadı elbet.. veya çoooook büyük tıbbi şeylerle de yapmadı.. tek söylediği şey şuydu.... ağrı kesici iğne.. :D şaka gibi.. sadece bi ağrı kesici iğne.. benden 3 yıl boyunca esirgenen şey sadece bi ağrı kesici iğne.. onca acı boşuna.. kendi kendime ilaç kullanamayacağıma göre bunu elbet bi dr.un belirtmesi gerekirdi.. kendi kendime reçete yazıp iğne olamam heralde.. dr.um şöyle bi muayene edip "önce hemen şu acıyı durduralım da sonra bakalım" dedi.. hemen karşıdaki hastanede iğne yaptırdı ve ben o acıdan kurtuldum.. sonra sadece 2 kez daha sancı yaptı kist ve ben hemen başladığını hisseder hissetmez iğne yaptırıp rahat ettim.. o ara kalıcı olan kist Allah'ın izni ve dr.un sebepliği ile geçti şükür.. ben farkına bile varmadan..

gelelim hamileliğe..

dr.um bana öyle iyi gelıyordu ki sanki bi terapiye gider gibi gidiyordum yanına.. (o ara yaşadığım başka şeyler de vardı beni üzen).. en güzel kıyafetlerimi giyiyordum falan :) sadece dr değildi cidden.. hayatımda ki akl-ı selim tecrübeli en yakın kişiydi.. ailem ank.da ya sanki anne şefkati buluyordum ben dr.umda.. hatta çoğu kez dinlemiyordum sadece rahatlayıp çıkıyordum bi sosyal aktivite gibi..

çocuk meselesi için "tamamen psikolojik, acabalara başlanmış ya ondan, biraz rahat olmak lazım ama isterseniz hızlandırmak için folikül takibi yapalım" dedi.. bu arada birkaç hormon testi yaptırdı.. prolaktin  epey yüksek çıktı ki bu da stresin olduğunun en belirgin özelliği idi.. onu düşürmek için ilaçlar verdi..
folikül takibini yaptı ama zaten henüz prolaktin düşmemişken yapmış bulunmuştuk ve olmadı.. ama ben de kendimi direk relax moda aldım.. baktım ki hayatta hiçbirşey sağlıktan önemli değil..eğer dikkat etmezsem prolaktin düşmezse o zaman o "acaba"lar gerçek olmakla kalmıcak ayrıca sağlık problemleri yaşıcam.. hemmmenn yeni bi sayfa açtım hayatımda.. ohh.. kimi istersem onu aldım hayatıma.. hiç üzülmemeye gayret gösterdimm.. hatta ailemin yanına gittim.. yiğenlerimle arabacılık oynadım yerlerde araba sürdüm bol bol..  Kur'an okudum.. kitap okudum.. teheccütler kıldım.. süper rehabilite oldum yani.. :D
yenilendim ve döndüm..

ilk tahlilde herşey normale dönmüştü şükür.. hızıma dr bile şaşırdı..
yine bi folikül takibi yapalım dedi amaa tam folikül takibi yapılacak günlerde kendisinin yurt dışında olması gerektiğinden bu ayı es geçelim dedi.. zaten benim için dr ne dese o'ydu :) hayırlısı olsun dedim.. 

yine bi fakat lakin amaa
güzel bi süpriz olduu..
o ay es geçilmemişti.. ve ben hamileydim..

sonrası da başka zamana inşallah :)
iyi pazarlar..

(not: normalde bu kadar özel bilgiler vermem amaa konu sağlık olunca akan sular duruyo.. belki birilerine sebeplik ederim belki birilerine yardımcı olurum güdüsü ile yazdım tamamen.. hepsi bu.. Allah herkese sıhhat ve afiyet versin inşallah..)